Zoals de meeste vissen zullen ook koi van nature vroeg in de zomer gaan paaien. Het vindt meestal plaats als de temperatuur van het water ongeveer 20°C is.

Zo zag ik op vrijdag 17 juni 2005 tijdens mijn middagpauze enkele van onze koi wild tekeer gaan in onze vijver. In eerste instantie kwam het niet bij mij op dat de vissen aan het paaien waren, maar toen ik het tafereel eens van dichtbij ging bekijken, zag ik dat onze Shiro Utsuri (wit/zwart) eitjes afzette op wat draadalg tussen de waterplanten. Twee mannetjes ( Sanke en Hi-Asagi )  zag ik constant achter het vrouwtje aanjagen en op niet al te zachte wijze duwden  zij het vrouwtje  als het ware tussen de waterplanten.
 

Het kuitschieten bleef maar doorgaan. Volgens verkregen informatie zet een vrouwtje wel 100.000 eitjes per kilo van haar lichaamsgewicht af. Zoals bekend eten de ouders, maar zeer zeker ook de andere vissen de eitjes binnen een mum van tijd op. Zaak voor mij was dus zoveel mogelijk eitjes te verzamelen voordat ze ten prooi vielen aan de vraatzuchtige koi. Dit was niet ze heel moeilijk, omdat heel veel eitjes afgezet waren op de draadalg  en onder de bladeren van de waterplanten. (afbeelding linksboven en hier naast ) Ik heb ze die dag eerst in twee glazen bloemvazen gedaan, omdat ik geen aquarium voor handen had.
 

Maandag 20 juni:
Vanavond een tweedehands aquarium gekocht van 120 cm lang, 40 cm breed en 45 cm hoog. Samen met mijn zoon de bak opgehaald. De bodem van de bak is van staal dus loodzwaar. Thuis hebben we de bak gevuld met 10 cm vijverwater en een deel leidingwater. Daarna hebben we alle draadalg met eitjes overgezet in de grote bak. Een luchtsteentje zorgt er voor dat er voldoende zuurstof in het water komt.

Vrijdag 24 juni:
De eerste jonge koi zijn gesignaleerd.
Ze zijn zo ontzettend klein, dat ze met het blote oog bijna niet zijn waar te nemen. Toch als je er eenmaal eentje ziet zwemmen, dan zie je er even later steeds meer. Welgeteld zien we vanavond elf jonge visjes zwemmen in de bak. De bak staat in de garage en tot een uur of elf 'avonds brandt er een (spaar)lamp boven. Dit om vertroebeling van het water te voorkomen. Maar ook kunnen  levende eitjes  door licht- of zuurstoftekort worden aangetast door schimmels, waardoor de gehele broed verloren kan gaan.

Zondag 26 juni:
Het aquarium in de garage heeft inmiddels zo'n 25 jonge bewoners. Het totale aantal valt me tegen, maar ik denk dat er zeker nog jonge visjes tussen de draadalgen zitten. Het verwijderen van de draadalg breng het gevaar met zich mee dat er ook jonge visjes worden verwijderd. Levend draadalg zorgt tevens voor het afgeven van zuurstof dus blijft het groen er voorlopig nog in. Het water oogt en ruikt gezond, dus waarom zouden we gaan wroeten, zodat de kans bestaat dat het water van mindere kwaliteit wordt?
Onze oudste zoon heeft inmiddels ook jong broed ontdekt in de vijver. Dit is mogelijk omdat we natuurlijk niet alle eitjes hebben weggehaald. We besluiten om de visjes met rust te laten om te zien wat er verder mee gebeurt. Worden ze opgegeten door de oudere koi of denkt de zonnebaars dat de visjes een speciaal menu voor hem/haar zijn?

Maandag 27 juni:
Het totale jonge kroost in de vijver wordt globaal geteld op ongeveer 45 stuks. We zitten nog steeds te dubben of we ze ook in het aquarium zullen plaatsen of 'gewoon' laten zwemmen in de vijver. We besluiten het laatste, want eigenlijk hebben we er nog zo'n 25 veilig in het aquarium zwemmen en worden de vijvervisjes op dit moment nog steeds met rust gelaten.

Dinsdag 28 juni:
Er wordt een stekelbaars gesignaleerd in onze vijver en een lichte paniek breekt uit bij vader en zoons. We vragen ons af hoe dat diertje in onze vijver terecht is gekomen.  Maar de natuur regelt zulke dingen zelf. Eitjes worden vaak door de vogels 'vervoerd', zodat er ook in pas aangelegde plassen vissen voorkomen. "Wat doen we, de jonge visjes in de bak of zien dat we de stekelbaars te pakken kunnen krijgen?".  Dat laatste is een kans van 1 op de 1000, dus vangt onze oudste zoon ongeveer 15 stuks jonge koi in een emmer en worden deze bij de anderen in het aquarium gedaan.  Dus de totale bevolking in de garage loopt op tot circa 40 stuks jonge koi.  Een uur later hoor ik onze oudste zoon roepen dat hij de baars alsnog te pakken heeft gekregen. Gelukkig. De nog ongeveer 20 aanwezige jonge koi in de vijver hebben dus een geduchte tegenstander minder. Toch maar hopen dat de andere vijverbewoners hun ook met rust laten.
Sinds zondag worden de visjes in het aquarium dagelijks gevoerd met een zeer fijn gemalen staafje vijvervoer (stick mix). Volgens kenners moeten de jonge koi de eerste twee dagen gevoerd worden met het eigeel van een hard gekookt ei, maar het fijngemalen spul ligt sinds vrijdag onaangeroerd op de bodem van de bak.

Vrijdag 1 juli 2005:
Enkele jonge koi groeien als kool. Ik denk dat er zo'n tien stuks rondzwemmen die zeker 1½ keer groter zijn dan de rest. Of dat nu visjes zijn die eerst in de vijver hebben rondgezwommen of in de bak zijn geboren is niet na te gaan. Wel zijn er een paar bij die lichter van kleur zijn dan de rest.  Dagelijks worden ze gevoerd met 3 á 4 stuks fijngemalen staafjes vijvervoer. Het luchtsteentje draait dag en nacht door en doet zijn werk goed. Het water is constant in beweging en zonder filtering blijft het water in goede conditie. Wel heb ik enkele liters water ververst door gewoon leidingwater. Een derde deel van de draadalg waarop de eitjes zaten is verwijderd, maar de rest laat ik voorlopig nog in de bak als 'schuilplek' voor de jonge visjes. Zo te zien gaat het tot op dit moment dus zeer voorspoedig met onze jonge aanwinst. Vanmiddag heb ik in de vijver nog enkele jonge visjes zien zwemmen, maar ik heb het idee dat het aantal toch minder wordt. Worden ze toch nog opgepeuzeld door hun grotere soortgenoten of hebben ze nog een andere vijand?  Het gemalen eigeel ligt nog steeds onaangeroerd op de bodem van het aquarium. Dat ze het niet lusten blijkt dus, vandaar dat ik het vandaag heb verwijderd.

Maandag 4 juli 2005:
De vrees dat het aantal jonge visjes in de vijver minder wordt is toch nog ongegrond gebleken. Gisteren zag ik op verschillende plekken in  de vijver nog aantallen zwemmen van 20 tot 25 stuks.  Volgens mijn zoon zitten er nog wel meer dan honderd in. Afwachten dus hoe ze zich verder gaan ontwikkelen. De visjes in het aquarium kun je ook met de dag zien groeien, maar hoe zo'n klein iets nog uit kan groeien tot een karper van meer dan een halve meter is bijna niet te bevatten. Schitterend dat wij van zoiets moois kunnen en mogen genieten.

Vrijdag 8 juli 2005:
Het aantal jonge visjes in de vijver en het aquarium blijft constant. Dus tot nog toe geen kannibalisme onder  het kleine grut in de bak en ook in de vijver worden ze nog niet als een extra aperitiefje gezien door de grote medebewoners. In het aquarium tel ik nu zo'n 10 stuks die al een lengte hebben van 10 millimeter en eentje meet zeker 12 á 13 millimeter. Van deze tien grotere zijn er een vijftal geel/oranjeachtig gekleurd.  Goed te zien is ook dat tijdens het voeren de grootste exemplaren al direct naar het voer toe zwemmen en beginnen te eten. Dagelijks krijgen ze nu ook één fijngemalen korrel Nishikoi als extraatje.

Vrijdag 15 juli 2005:
In het aquarium zit een exemplaar die al de kleuren van een "echte" koi heeft. De grotere visjes groeien gestaag, terwijl de wat kleinere toch wat minder hard groeien. Zo zijn de oranje gekleurde en het visje hiernaast al 1½ tot 1¾ centimeter, maar er zitten ook nog exemplaren in de bak die niet groter meten dan 10 millimeter. Het aantal jonge koi in de vijver blijft op een constant aantal van circa 100 stuks. Soms zie je een drom van wel meer dan 50 visjes in een school zwemmen. Het aantal staafjes voer voor de aquariumvisjes wordt vanaf vandaag opgevoerd naar zeven. Ook krijgen ze soms een fijngestampte zijderups te eten. We houden goed in de gaten dat alles opgegeten wordt, want voedsel wat op de bodem komt te liggen wat niet opgegeten wordt geeft op de duur vervuild water.  Tot nu toe is het water nog steeds helder en van goede conditie, ondanks dat er niet wordt gefilterd. Het luchtsteentje zorgt voor voldoende beweging en zuurstof in het water.

Zaterdag 16 juli 2005:
Het lijkt wel of het aantal jonge koivisjes in de vijver steeds meer wordt. Of zou het komen dat ze meer in een kluitje bij elkaar gaan zwemmen?  Want vanmiddag zagen we er zeker meer dan honderd in school genieten van een lekker zomerzonnetje. Tot nu toe worden ze nog steeds met rust gelaten door de medebewoners ook al kunnen ze in een paar happen worden verorbert door hun ouders en andere soortgenoten. Soms zal tijdens het voeren wel een visje als extra vleesgerecht met de korrels meeliften tot in de bek van de groten, maar ik heb het idee dat ze binnen een mum van tijd weer uitgespuugd worden. Hiernaast zien we zo'n 20 jonge visjes vlak boven een Kikuryo zwemmen.

Maandag 18 juli 2005:
Ook vandaag zien we weer drommen jonge visjes in de vijver. Ik kan het niet laten om ze nog maar een keer digitaal vast te leggen. Zie de foto rechts hiernaast.  Een Ogon dient deze keer als achtergrond. Zonder een achtergrondobject zijn de visjes ook bijna niet te zien.
Toch groeien de (meeste) visjes in het aquarium harder dan hun broertjes/zusjes in de vijver. Maar dat is natuurlijk niet zo verwonderlijk, omdat de aquariumbewoners  elke dag worden voorzien van fijngemalen staafjes visvoer.  Je kunt ze als het ware zien groeien. Wel heb ik het idee dat het aantal in het aquarium wat minder wordt. Misschien zitten er wat verscholen in het nog aanwezige draadalg of zitten er toch enkele kannibalen onder de grotere exemplaren en denken hun buikje rond te moeten eten met soortgenoten?
We laten de natuur voorlopig gewoon zijn gang gaan. Mocht het toch te gek worden met de ' vleeseters' dan zullen we ze toch een keertje moeten isoleren van de kleinere. 

Vrijdag 5 augustus 2005:
Het eerste wat ik bij thuiskomst, na een 14 daagse vakantie, doe is kijken hoe de visjes in het aquarium er nu uitzien.
In één woord: schitterend. Dankzij de goede verzorging van mijn broer zijn de grootste exemplaren al uitgegroeid tot prachtige koi  van meer dan 2,5 centimeter lengte.  Ook de kleinste visjes meten al zo'n 12 á 13 millimeter.
Buiten  in de vijver heb ik nog steeds geen jonge visjes kunnen ontdekken. Maar door het slechte weer van vandaag zijn ze, denk ik,  ook niet waar te nemen. De regent komt soms met bakken uit de lucht. Hopelijk zien we binnenkort de zon weer terug, zodat alles weer beter zichtbaar wordt in de vijver.

Zaterdag 6 augustus 2005:
Gelukkig heb ik vandaag ook de visjes in de vijver weer gezien. Het zijn er zeker honderd en zwemmen in een school in de buurt waar het gefilterde water in de vijver komt.  Ik kan niet zien of deze al op kleur komen, maar wel dat ze de laatste twee weken ontzettend hard zijn gegroeid. Zo op het oog zijn ze kleiner dan de grote visjes in het aquarium, maar in een vijver is dat altijd moeilijk waar te nemen.
In het aquarium zwemmen twee visjes rond die licht van kleur zijn en een vlek op de kop hebben. Het is niet duidelijk of de ondergrond werkelijk wit van kleur wordt en de vlek op de kop helderrood en cirkelvormig van tekening. Want als dat het geval is dan hebben we natuurlijk met unieke exemplaren te maken, namelijk de TANCHO.  Maar kom, laten we ons niet te veel illusies maken over de tekening van de jonkies. Het is te hopen dat er een aantal volwassen worden en of het veelbelovende soorten worden zien we dan wel weer.

Maandag 8 augustus 2005:
Afgelopen weekend heb ik artikel gelezen van een zekere meneer Steinle, die schreef dat koi pas in volwassen stadium tonen wat met een ideaal beeld overeenkomt of in de buurt van dit beeld komt. Natuurlijk heb ik hierboven ook al aangegeven dat ik een bepaald beeld heb van het jonge broed in onze vijver en aquarium. Maar ik vraag me nu eigenlijk af waarom de heer Steinle zo stellig overtuigd is van het feit dat koi pas op kleur en tekening komen als ze volwassen zijn. Waarom kunnen de twee visjes die momenteel dus in onze bak rondzwemmen en nu reeds een tekening hebben van een Tancho-Kohaku niet daadwerkelijk deze tekening behouden? Hij schrijft namelijk ook dat niemand weet hoe de nakomelingen van twee superprijzen winnende topvissen (uit welke koiklasse dan ook) eruit zullen zien. Volgens hem zijn de kleuren en tekening nog verbazingwekkend veranderlijk totdat de vissen een lengte van minstens 30 cm aan totale lengte hebben bereikt. Dan vraag ik mij af waarom de Japanners al reeds in de beginstadia van de jonge koi selectief en succesvol kunnen uitsorteren welke visjes werkelijk Japanse kwaliteitskoi worden. Ik weet zelf ook wel dat koi tot circa 15 cm van kleur en tekening kunnen veranderen, maar niet op zo'n drastische wijze dat een jonge koi met de tekening van een Kohaku een jaar later een Showa of Asaki wordt. Of zie ik dat verkeerd?

Zaterdag 13 augustus 2005:
Vandaag geprobeerd om de visjes in het aquarium te tellen. Dit is een hele moeilijke bezigheid, omdat het grut natuurlijk niet stil blijft liggen wachten totdat hun baasje eindelijk eens niet de tel is kwijtgeraakt. Maar ondanks de pesterijen van de grotere, door kriskras door het water te schieten, kom ik uiteindelijk op een getal van dertig uit.  Het kunnen er een paar meer of minder zijn, want de eerste telling kwam uit op 33 de tweede op 28 en de laatste op 30. Nou ja, twee meer of minder maakt ook niet uit. Wel is nu zeker dat er na de globale telling van eind juni dus enkele, waarschijnlijk door kannibalisme, zijn verdwenen.
Tijdens het voeren zie je alle visjes al richting de plek zwemmen waar ze dagelijks hun voer krijgen. Het voedsel bestaat nog steeds uit fijngewreven staafjes en gemalen korrels en soms krijgen ze fijngemalen gedroogd natuurvoer of gedroogde zijderups.

Zaterdag 20 augustus 2005:
De aquariumvisjes groeien goed. De grootste (wit met zwarte stip op de kop) meet nu iets meer dan 4 centimeter. Enkele zijn iets minder van lengte en de kleinsten zijn nu ongeveer 2,5 centimeter lang.
Als we van bovenaf in de bak kijken komen ze allemaal naar de plek zwemmen waar ze altijd gevoerd worden. Echte hongerhalzen zijn het.  Van de tien grootste hebben er zes al een kleurtje gekregen. Twee stuks zijn wit met een stip op de kop, twee oranje, één oranje met een stip op de kop en één die de tekening heeft van een Asagi.

Dinsdag 30 augustus 2005:
Het kon natuurlijk niet uitblijven, maar vandaag zag ik het eerste dode visje in het aquarium drijven. Een exemplaar van ongeveer 2,5 centimeter en oranje van kleur. Tot mijn schrik zie ik nog twee oranje visjes van ongeveer dezelfde grootte moeizaam en soms ondersteboven rondzwemmen. Ik bedenk me geen moment en vul een kleinere bak met een grote hoeveelheid zoutoplossing in leidingwater en doe daar de twee zieke visjes in. Ook voeg ik wat zout toe aan het water in de grote bak. Het lijkt wel dat één visje witte stippen op de staart heeft. Worden we nu al geconfronteerd met vinrot? Dit lijkt me niet goed. Gelukkig zien de anderen er nog goed uit, dus ben ik misschien net op tijd met het in quarantaine plaatsen van de twee zieke exemplaren.
De jonge vissen in de vijver zijn bijna allemaal even groot en zwemmen er nog steeds lustig op los. Wel zijn ze kleiner dan de grootste exemplaren in het aquarium.  Waarschijnlijk omdat ze minder voedsel krijgen.

Woensdag 31 augustus 2005:
 

Vanavond heb ik 90% van het aquariumwater ververst met leidingwater. Eerder deze week had ik de bak aangevuld met 20 liter water uit de vijver, maar ik had vandaag het idee dat dit het aquariumwater troebel maakte. Vandaar de verversing.
De twee quarantainevisjes zijn nog steeds in leven.  Ook het water in de quarantainebak heb ik vanavond grotendeels ververst met leidingwater.

Zaterdag 3 september 2005:
De twee visjes die in quarantaine waren zijn weer topfit terug gezet in het aquarium. Zo zie je maar weer hoe goed het is om zieke exemplaren een tijdje apart te zetten in water met toevoeging van een grote hoeveelheid zout.
In het aquarium heb ik nu toch maar een Sicce Micronfiter geplaatst. Doordat de vissen steeds meer voedsel gebruiken volgt er uiteraard ook meer afval waardoor het water snel troebel wordt. Het filter is een zogenaamd snelfilter met actieve kool en zeolith. Kool kan kleurstoffen, medicijnen en nog een tal van andere chemicaliën uit het water halen. Zeolith is natuursteen die schadelijke organische stoffen en de P.H.-waarde neutraliseert. Het snelfilter word ook wel het mechanisch filter genoemd.  Dit is een gesloten filter dat ideaal is om fijne deeltjes uit het water te filteren, mits het snelfilter goed is ingedeeld. Door het gesloten systeem kunnen we er fijn filtermateriaal in doen. Daardoor kan het ook kleine stofdeeltjes vasthouden. Ook levert zeolith extra mineralen voor de vissen. Het luchtsteentje dat vanaf het begin in het aquarium ligt blijft dag en nacht doordraaien voor een extra toevoeging van zuurstof.

Dinsdag 6 september 2005:
Wat kan er gebeuren als je een filter in je aquarium installeert?  U raad het al, er wordt wel eens een visje het filter ingezogen. En dat is vandaag gebeurt met één van de oranje gekleurde die een paar dagen geleden  weer vanuit quarantaine in de bak was geplaatst.  Tja, dan doe je je best om alles in leven te houden en dan gebeurt er zoiets met de dood tot gevolg. Niet getreurd, want het aantal visjes in de bak is na exacte telling nu 34 stuks en in de vijver zwemmen er ook nog steeds zo'n honderd rond.

Woensdag 14 september 2005:
Enkele dagen geleden zag ik een plas water onder de tafel liggen waar het aquarium op staat. Eerst dacht ik dat het kwam door het verversen van het water, maar vanmorgen bleek het toch een lekkage van de bak te zijn. Het waterpeil was ten opzichte van gisteren drastisch verminderd en de plas werd steeds groter. Vanmiddag dus maar via marktplaats.nl een andere bak gekocht, compleet met filter, lichtbak en warmteregelaar. De bak heb ik gevuld met leidingwater en heb direct de 34 vissen overgeplaatst. Om de gestresste visjes weer wat rustig te krijgen voeg ik een zakje levende watervlooien toe. Binnen een mum van tijd zijn de rode diertjes opgegeten en is de stress bij de jonge koi verdwenen.   Ik denk dat ik wekelijks maar een zakje met watervlooien geef, zodat er wat meer groei in komt. De grootste vissen meten nu iets meer dan 5 centimeter en de kleinste die ik tijdens het overplaatsen tegenkwam is echter niet groter dan 1,5 centimeter.

Zaterdag 17 september 2005:
Gisteren zag ik één van de kleinsten een poging wagen om de vlinderslag de baas te worden. Het diertje zwom in de vorm van een komma bovenin de bak rond. Het leek wel of zijn rug gebroken was. Op z'n Riessens zeggen we dan: "Hee is zo krom as ne Maleier".  Ik heb het diertje, meer dood dan levend,  direct in quarantaine gedaan in een bak met zoutoplossing. Op dit moment zit er nog steeds leven in het kleine diertje al ziet het er niet naar uit dat het ooit een kampioen lange afstand zwemmen zal worden.
Het voer voor de aquariumbewoners bestaat vandaag uit levende watervlooien en een mengsel van fijngemalen zijderupsen, kleine garnaaltjes en vliegjes met enkele druppels visolie.  Verder krijgen ze dagelijks nog steeds de gemalen "stick mix", gemalen korrels Nishikoi en kleine vlokjes TetraAnimin. Laatst genoemde is een totaalvoer voor goudvissen, maar wordt door onze jonge koi als hoofdgerecht beschouwd.

Donderdag 22 september 2005:
Het "kommaatje" heeft de strijd niet overwonnen. Na enkele dagen quarantaine heeft het arme dier zijn rug toch niet weer kunnen rechten om als koi verder door het leven te gaan. Ook vanavond zag ik weer één van de aquariumbewoners als een komeet door het water schieten om vervolgens in rondtollende bewegingen langzaam naar de bodem van de bak te zweven. Binnenkort weer een visje minder? Ook dit acrobatisch exemplaar verdwijnt direct in de quarantainebak.  Ik pieker me suf wat toch de oorzaak kan zijn van het plotseling onwel worden van bovengenoemde visjes. Gelukkig zijn het niet de grote  exemplaren die het loodje leggen, maar toch is uitval niet leuk. Zeker niet als ik de oorzaak (nog) niet weet. Aan de verzorging kan het volgens mij niet liggen. Het water wordt constant gefilterd door twee filters. De temperatuur van het water wordt op 23 graden Celsius gehouden en ook wordt het water regelmatig voor een deel ververst.  De voeding is zeer gevarieerd en wordt regelmatig toegediend. Ook zijn er voldoende waterplanten in de bak aanwezig. 
Een uur later is ook het visje in de quarantainebak dood, dus het aantal in het aquarium is geslonken naar 32.

Zaterdag 1 oktober 2005:
Woensdag j.l. hebben de aquariumbewoners weer een zakje watervlooien gehad. Zo als op de foto te zien is dit voor hun een heerlijke lekkernij. De watervlooien zijn zichtbaar aan de linkerkant op de foto. Toch hebben we ook deze week weer tegenslagen gehad. Een jonkie die al de tekeningen van een asagi vertoonde begon in het midden van de week rare kapriolen uit te halen. Tolde een paar keer om zijn as en bleef op zijn rug liggen. Ook dit visje heb ik daarna in een aparte bak gedaan, maar het diertje is niet weer aan normaal zwemmen toegekomen. Een paar dagen bleef het, liggend op de rug, rustig doorademen. Maar van enige andere activiteit was geen sprake. Daarom heb ik het diertje vandaag maar uit zijn lijden verlost. Vanmorgen merkte ik tijdens het geven van gemalen korrelvoer dat ook de witte, met de zwarte stip op de kop, niet meer zo actief is als de andere vissen. Het zal toch niet komen van het voeren met het nogal harde korrelvoer? Als ik terugdenk aan hoe die anderen destijds vreemd gedrag vertoonden, dan was dit ook tijdens het voeren met de gemalen korrels. Ik denk dat ik (voorlopig) maar stop met het geven van de harde korrels. Wie weet raakt dit harde voer ergens verstopt in de slokdarm of de kieuwen van de jonge visjes.

Zaterdag 8 oktober 2005:
De witte met zwarte stip leeft nog steeds, maar is nog steeds niet weer de oude. Vanaf gisteren probeerde het weer wat te eten, maar dat ging niet van harte. Na het eten van  een klein vlokje Tetra Animin schud en bibbert het visje alsof het onder stroom staat. Ik denk dat het van binnen aardig beschadigd is door het harde korrelvoer. Sinds vorige week zaterdag krijgen ze dit voer niet meer en heb de afgelopen week ook geen problemen meer gehad met de aquariumbewoners. Daarom krijgen ze voorlopig alleen nog maar zacht voedsel. Gisteren heb ik ze nog wat vlokjes van een bruine boterham gegeven. Maar zoals de grotere koi in de vijver om een stukje bruin brood kunnen vechten, zo werd door de kleine visjes eerst argwanend gekeken of het spul wel te eten was.  Maar uiteindelijk werd het toch voorzichtig opgegeten. De grootste visjes meten nu ongeveer 7 centimeter, terwijl de kleinsten nog steeds niet groter zijn dan 1,5 centimeter.

Maandag 24 oktober 2005:
Het gaat steeds beter met "de witte met zwarte stip".  Bijna vier weken na het incident eet het dier weer gewoon mee met de groep. Het is goed te zien dat deze baby-koi erg te lijden heeft gehad, want de groei is achtergebleven, terwijl de andere (grote exemplaren) meer dan een centimeter zijn gegroeid. Nog steeds zit er weinig groei in de veertien overgebleven kleine visjes. De grootste exemplaren, dertien stuks in aantal, doen het heel goed. Toch valt me van enkele de kleur tegen. Er zwemmen er zeker zes rond die licht groen/oranje van kleur zijn. Qua tekening zitten er tot nu toe nog maar vier stuks in de bak die in mijn ogen leuke koi kunnen worden.

Zaterdag 5 november 2005:
De bak is de laatste week behoorlijk uitgedund wat de baby koi betreft. Zoals het meestal in de natuur gaat overleven de sterkste. Zeven van de kleinste exemplaren zijn deze week dood gegaan en eentje van zo'n 7 centimeter heeft tijdens het extra beluchten van de bak een poging gewaagd om te leren vliegen. Helaas heeft hij dat met de dood moeten bekopen, omdat hij buiten de bak is geland. De jonge visjes in de vijver buiten zijn zichtbaar kleiner dan die in het aquarium, maar zien er verder heel gezond uit. Het zal mij benieuwen hoe het tijdens de aankomende winter met hun zal gaan. In het aquarium zwemt nu 1 jonge koi rond waarvan de baarddraden inmiddels zichtbaar zijn.

Dinsdag 8 november 2005:
Gisteravond vond ik helaas de "witte met zwarte stip" dood in het aquarium. De kieuwen stonden sinds 1 oktober meer open dan normaal, waaruit blijkt dat er toch een definitieve beschadiging was. Jammer!!

Woensdag 9 november 2005:
Vanmiddag hebben de aquariumbewoners weer hun wekelijkse portie levende watervlooien gehad. Binnen een mum van tijd zijn de rode diertjes verdwenen in de altijd hongerige babykoi. Het lijkt of ze de hele dag wel willen eten. Er kan niemand in de buurt van het aquarium komen, of de visjes drukken hun hongerige snuitjes tegen het glas aan, alsof ze zeggen willen "Kom op mensen, we lusten nog wel wat".
Gistermiddag heb ik een jonge koi uit de vijver kunnen vangen en heb deze bij de anderen in het aquarium gedaan. Het diertje is nog iets kleiner dan de kleinsten in de bak. Zo is duidelijk te merken dat extra zorg en voeding  in een aquarium tot snellere groei leidt. Ook zijn bij de grotere nu wat meer tekening en verandering van kleur waar te nemen.
Vandaag las ik nog een artikeltje dat de kwaliteit van 'zelfgekweekte' koi over het algemeen zeer teleurstellend is. Deze jonge vissen hebben een slechte lichaamsvorm en patronen. Om tot een goede showvis te komen is dus bij eigen kweek bijna onmogelijk. Met broed van Kohaku, Sanke en Showa is de kans van slagen nog veel kleiner.
We zien dus wel wat het wordt met de nakomelingen van onze Shiro Utsuri, Sanke en Hi-Asagi.

Donderdag 24 november 2005:
De elf grote en acht kleine doen het goed in het aquarium.
Van de grote exemplaren hebben nu acht stuks zo'n afmeting van 7,5 a 8 centimeter en drie stuks zijn nog iets kleiner. De acht kleinsten meten nu circa 3 centimeter. 
      

           

Qua tekening worden de groten steeds mooier. Zoals op de foto te zien is er één helemaal oranje en zwemt er eentje rond die van boven al de kleuren van een Asagi heeft. Alleen het  "Hi" (rood) is nog niet op kleur. 
Buiten is het guur en koud weer. Het is hooguit vijf graden Celsius geworden vandaag en ook de laatste dagen is het buiten onder de tien graden gebleven. Dat houdt in dat ook het vijverwater niet meer boven de tien graden uitkomt.  Voeren doen we dus niet meer en de meeste vissen zitten al onder de vlonder. Ook het jonge broed (± 100 stuks) is de laatste week al niet meer gezien. Afwachten maar of ze de komende winter goed doorkomen. 

Woensdag 30 november 2005:
Dat het winters is geworden hebben we vorige week vrijdag wel gemerkt. In een mum van tijd is hier en in de regio tientallen centimeters sneeuw gevallen. Hoe het is met het koibroed buiten weet ik niet, omdat ze niet meer zijn waar te nemen. De jonge koi in het aquarium doen het nog steeds goed. Vanmiddag hebben ze weer hun wekelijkse watervlooien gehad.
 

Als u geïnteresseerd bent hoe ik een taxiritje door de sneeuw heb beleefd op 25 november j.l.  kijk dan op:  http://www.baantaxi.nl

Zaterdag 3 december 2005:
Vanmorgen vond ik toch nog weer een dode vis in het aquarium. Het is het visje waarvan ik een maand of wat geleden al dacht dat deze het toch niet zou overleven. Toen al zwom het diertje soms rond alsof het dronken was. Jammer, maar niks aan te doen. Verder is er weinig te melden.  De sneeuw is bijna verdwenen en buiten is het somber en donker.  "De donkere dagen voor Kerst".

Dinsdag 6 december 2005:
Mijn oudste zoon kan het bijna niet geloven, maar zijn favoriete aquariumbewoner is niet meer.  Kijken we echter terug naar de ontwikkeling van de lichaamsbouw, zagen we dat dit niet geheel verliep zoals het hoort.  Zoals op de foto ook te zien is ging het met de ontwikkeling van de kop helemaal verkeerd.

Donderdag 22 december 2005:
De gele met zwarte stip ontwikkelt zich steeds meer als een heuse Asagi.  Was de vis eerst nog geheel geel van kleur, zo is nu de rug al mooi blauw gekleurd en het geel kleurt steeds meer oranje. Het is te hopen dat het oranje in de toekomst net zo rood zal worden als bij de vader. 
(zie foto vader rechts) →


Maar dat het nog spectaculairder kan, is te zien op onderstaande foto's.
Op dit moment zwemt er een bijna spierwitte koi in het aquarium, terwijl deze vis een maand geleden nog geelachtig was met een zwarte rug en staart.

Zo moeten we toch constateren dat de heer Steinle (zie 8 augustus) toch gelijk heeft met zijn theorie, dat de (meeste jonge) koi pas op kleur komen als ze volwassen zijn. 
De groei zit er nu behoorlijk in.
De grootste meten nu bijna 10 centimeter en de allerkleinsten hebben nu een afmeting van ongeveer 4 centimeter. 
Bij de kleinsten is nog helemaal geen kleur te bekennen.  Ze zijn nog steeds zilvergrijs (foto rechts), maar hebben een prachtige vorm en zijn in goede conditie.

Woensdag 11 januari 2006:
Vanmiddag was het weer watervlooienfeest in het aquarium. Binnen een mum van tijd zijn de rode diertjes verorbert. Verder is er weinig te melden over het koibroed.
Vanmiddag heb ik 90% van het water ververst door leidingwater en een klein deel water uit de vijver.  Eens in de maand is dit nodig, omdat het water anders te troebel wordt. Natuurlijk komt dit door het structureel "stevig" voeren, maar ik denk niet dat het kwaad kan. Het voer bestaat uit Tetra AniMin (totaalvoer ),
Tubifex (blokjes die bestaan uit proteïne, vetten en vezels), Natuurvoer (gedroogde waterinsecten, kreeftjes en vliegjes), 
fijngemalen korrels Nishikoi en één keer per week  levende watervlooien.

Zaterdag 28 januari 2006:
Het heeft afgelopen nacht stevig gevroren. Volgens onze thermometer (die circa twee meter vanuit de achtergevel van onze woning hangt) was de minimum temperatuur 8 graden onder nul. Het weerstation Twente gaf -8,4° C aan. De vijver is helemaal dichtgevroren. Alleen op de plek waar het gefilterde water terug stroomt in de vijver, is nog een stukje open water. →
De temperatuur van het aquariumwater in de garage is inmiddels ook gedaald naar nog maar 16° C. Het verwarmingselement draait 24 uur per dag op volle toeren. Maar zo te zien lijdt het koibroed niet onder de afnemende watertemperatuur, want ze zijn nog volop in beweging en kijken vol belangstelling door het glas of ze nog voer krijgen.
Toch is het vreemd dat alleen de Asagi  nog maar baarddraden heeft en verder nog geen enkele andere. Ook ontwikkelt de Asagi zich vooralsnog als enige als een perfect uitziende koi. Het is nog afwachten hoe de kleinsten zich in de toekomst ontwikkelen, maar op dit moment is daar weinig over te zeggen.

Vrijdag 17 februari 2006:
De thermometer geeft 4,4° C aan, het regent flink en er staat een krachtige tot harde zuidwestenwind.
De koi buiten in de vijver komen al weer vanonder de vlonder vandaan en zijn op zoek naar voedsel. Omdat het water nog veel te koud is gaan we nog niet over tot voeren. En volgens weerman Jan Versteegt zal het de komende week ook nog weer gaan vriezen, dus moeten de vissen nog maar een tijdje geduld hebben.
Gisteren had de dag enkele mooie zonnige momenten en ben ik op zoek gegaan naar het jonge koibroed dat in de buitenvijver moet zitten. Na een half uur intensief speurwerk heb ik helaas geen enkele jonge koi kunnen waarnemen. Of ze zitten ergens onderin een hoekje verscholen of ................?
Ik waag nog even een kijkje op de vlonder, maar door de regen is het wateroppervlak constant in beweging en zijn alleen de grote koi zichtbaar.
De jonge koi in het aquarium doen het nog steeds goed, maar de kleuren vallen tegen. Alleen de Asagi heeft de potentie om een perfecte koi te worden. De allerkleinsten beginnen nu ook iets kleur te krijgen, maar verder is er nog steeds niets over te zeggen.

Zaterdag 25 februari 2006:
De afgelopen twee nachten heeft het weer gevroren. Vanmorgen om  zeven uur gaf de thermometer -3° C aan. Nu is het half drie in de middag. De zon staat volop te schijnen in een strakblauwe lucht. De temperatuur is nu plus 3 graden, maar door de straffe oostenwind voelt het veel kouder aan. Als ik bij de vijver nog even wat oude waterplanten weghaal zie ik plotseling het jonge koibroed van tussen de planten en stenen wegschieten. Eindelijk heb ik ze weer gezien. Vorige week vrijdag was ik nog bang dat ze misschien allemaal wel dood waren, maar gelukkig zie ik er nu weer zo'n 40 á 50 zwemmen. Heel eventjes maar, want zo snel ze te voorschijn kwamen, zo snel zitten ze ook weer verscholen tussen de stenen en waterplanten.
Ik laat verder het opruimwerk maar achterwege. De visjes kunnen zodoende weer rustig in het koude water, waarop hier en daar ijs ligt, hun eigen gang gaan, zonder dat ze gestoord worden in hun "winterslaap".

Zaterdag 11 maart 2006:
Het is nog steeds winter. De temperatuur is vandaag niet boven 0° C. geweest. Er staat een koude oostenwind en zo nu en dan dwarrelt er wat sneeuw naar beneden.  Ook de komende dagen wordt het volgens de weersvoorspellers koud. Dus buiten genieten is er voorlopig nog niet bij. Verder is er op dit moment eigenlijk niets nieuws te melden over het koibroed.

Zaterdag 18 maart 2006:
De natuur ligt nu zo ongeveer een maand achter bij wat het de laatste jaren was in Nederland. Een enkele krokus steekt het hoofdje boven de grond uit en ook zag ik het speenkruid voorzichtig de blaadjes ontvouwen, maar de goudgele bloempjes laten zich nog niet zien.
Vanmorgen las ik in de krant dat vele "tamme" bijenhouders bang zijn dat hun bijenvolken dood zullen gaan vanwege het veel te koude voorjaarsweer.
Ook vandaag is het nog steeds koud. Het is hooguit 2 graden en een koude noordoostenwind maakt de gevoelstemperatuur nog kouder. De koi in de vijver liggen nog steeds op de bodem onder de vlonder en de twee steuren liggen roerloos stil, alsof er geen leven meer inzit. Alleen de aquariumbewoners voelen zich als vissen zo vrij in het verwarmde water. De groei zit er behoorlijk in en het wordt hoog tijd dat ze een keer naar buiten kunnen, maar zoals gezegd werkt het weer niet mee. Nog maar even geduld hebben, dus.

Vrijdag 7 april 2006:
Het weer is een beetje beter dan de vorige keer op 18 maart, maar het echte lenteweer is er nog steeds niet. De gemiddelde maxima liggen zo ongeveer op 12° C en vorige week zaterdag is het hier in Twente zelfs 18 graden geweest, maar dat was een uitzondering. De temperatuur van het vijverwater is nu 12 graden, dus kan er weer rustig aan wat gevoerd worden. Dat is ook wel nodig, want als je de hongerige blikken ziet van de koi, dan kun je ze een paar korrels niet weigeren. De temperatuur van het aquariumwater heb ik inmiddels ook laten afzakken naar 12 graden en heb deze week drie jonge koi overgezet in de vijver. Het gaat heel goed en ze zwemmen er lustig op los. Toch heb ik de schitterende Asagi nog maar niet naar buiten gedaan, want ik wil eerst zien of de andere drie het daadwerkelijk goed blijven doen buiten.

Dinsdag 11 april 2006:
Het is heel goed gegaan met het uitgezette koibroed in de vijver, vandaar dat ik vanmiddag ook de jonge Asagi maar naar buiten heb gedaan. Het diertje, wat inmiddels bijna 14 cm meet, weet niet wat hem overkomt, want de veertien kuub water waar hij nu in terecht is gekomen is heel wat meer dan het kleine aquarium waar hij zo'n negen maanden in heeft vertoefd. Hij zwemt er lustig op los om de boel eens goed te verkennen. Vanavond zag ik hem samen met de drie anderen in het ondiepe gedeelte van de vijver. Hier is het water iets warmer omdat de zon vandaag dit deel van de vijver iets heeft kunnen opwarmen. Toch laat de temperatuur ons nog steeds in de steek. Vandaag hebben we net de tien graden gehaald en vroeg in de morgen was de temperatuur hier in Twente nog  -4.3° C. Dus nog steeds de nachtvorst die het vijverwater steeds maar weer laat afkoelen tot zo'n tien graden.

Vrijdag 21 april 2006:
Het is vandaag precies een maand geleden dat de lente begon, maar qua temperatuur gaat het eigenlijk vandaag pas in. 't Is tien over twaalf in de middag en de thermometer geeft een temperatuur aan van 19° C. Woensdag heb ik de grootste jongen (4 stuks), die nog in het aquarium zaten, overgezet naar de vijver. Vandaag blijkt dat het hun daar goed afgaat. Ze zwemmen in een kluitje bij elkaar aan de rand van de vijver en zo nu en dan gaat er eens eentje op verkenning uit. De Asagi is al een tijdje gewent en deze neemt natuurlijk het voortouw. Het voer gooi ik tussen de waterplanten, zodat het niet wegdrijft en door de groten wordt opgegeten. Ik voer zo nog steeds vlokken en natuurvoer. Het normale koivoer (korrels) is nog te groot voor sommigen. De Asagi wordt steeds mooier van kleur en het is te hopen dat de anderen nu ook op kleur komen. Zo niet......., jammer dan.
In het begin van het verslag schreven we:  "Maar laten we ons niet te veel illusies maken over de tekening van de jonkies. Het is te hopen dat er een aantal volwassen worden en of het veelbelovende soorten worden zien we dan wel weer".  
Nou, eentje ziet er nu prachtig uit en dat is natuurlijk al meer dan waar we in het begin op gehoopt hebben.

Links: de Asagi in de vijver buiten en op de andere foto één van de andere acht groten die nu in de vijver rondzwemmen. Verder zwemmen in de vijver ook nog steeds de allerkleinsten, die vanaf het begin buiten zijn gebleven. Ze zijn nog steeds heel erg klein en van de kleuren is nog niets te zeggen.  

Zaterdag 1 juli 2006:
Het is volop zomer. Op dit moment (1 uur in de middag) is het al weer bijna 30 graden C. Helaas is dit weertype niet altijd gunstig voor onze tuin. Zeker wanneer er bijna geen regen is gevallen, zoals de afgelopen vier weken. Telden de meeste weerstations in Nederland vorig weekend nog 16 tot 22 mm neerslag, zo gaf de regenmeter hier in Twente maar 1 mm aan. Dus zit er voor ons niets anders op dan maar regelmatig de tuinslang uit te rollen. Ook de bonsai geef ik in de vroege morgen water en in de avond is het mos en ook de bonsai weer aan de beurt. 't Is pure hobby, dus vervelen doet het niet.
Onze zoon heeft vorige week zaterdag nog een prachtige Showa gekocht en nog twee kleinere koi van zo'n 15 centimeter. Jammer genoeg hebben deze twee zich bij ons eigen koibroed genesteld tussen de oever/waterplanten. Heel sporadisch laten de jonkies zich zien, maar volop meezwemmen tussen de andere koi is er nog steeds niet bij. De Showa is echt een aanwinst en hij voelt zich meteen thuis tussen de andere vissen.
Het broed van vorig jaar dat in de vijver heeft overwinterd lijkt uit lopen op een fiasco. Waren we eerst hoopvol dat het koibroed zou zijn, maar nu ze nog steeds niet op kleur zijn lijken ze sprekend op jonge rietvoorns.
Waarom rietvoorns zult u denken?  Dat is uit te leggen. Zeven jaar geleden was onze vijver nog bevolkt door goudvissen en diverse voorns. Na het inrichten van onze Japanse tuin hebben we deze vissen overgezet in een parkvijver bij ons in de buurt en werden diverse koi aangeschaft. Nu blijkt dat er toch nog enkele rietvoorns in onze vijver rondzwemmen en waarschijnlijk hebben deze tegelijk kuit geschoten met de koi en zich zodoende vermengt met de koi-eitjes.
Toch hebben we de moed nog niet opgegeven, want vorige week kreeg ik nog een mailtje van iemand die jong broed (overjaars) had ontdekt in de vijver en sprekend leek op het broed van ons. Deze liefhebber verzekerde mij dat er alleen maar koi in hun vijver rondzwemt. Dus.....?  Afwachten maar.
De hoop die we begin vorige zomer hadden om op zijn minst maar één mooi exemplaar groot te zien worden van het koibroed is toch nog uitgekomen. De jonge Asagi is een prachtige vis geworden, maar alleen zien we hem nog zo weinig, want zoals gezegd zit hij samen met het andere koibroed bijna de hele dag tussen de oever/waterplanten.
Verder krijg ik heel veel reacties op mijn website (www.entoshof.nl), van mensen die vragen hebben over koi, bonsai of de Japanse tuin. Enkele reacties zijn te lezen in mijn gastenboek. Zo ook een vraag van een liefhebber die me schrijft dat bijna zijn hele koicollectie dood is gegaan aan vinrot.  Ik heb hem geadviseerd om een zeelt en een zonnebaars uit te zetten. Deze vissen hebben namelijk de eigenschap om ziektes in de vijver te bestrijden. Ook is toevoeging van een zoutoplossing aan het vijverwater niet verkeerd en kan ziektes zoals vinrot tegengaan.  Meer uitleg hierover is te vinden op mijn website.

Maandag 17 juli 2006:
Het is droog en zeer warm zomerweer. De laatste zes weken is hier in Rijssen bijna geen regen gevallen en dat met hoge temperaturen van meer dan 25 graden is dat geen pretje.  Een week of wat geleden hebben we in de avond een bui gehad, maar dat was de bekende druppel op de gloeiende plaat. De kranten schrijven al dat het een rampjaar zal worden voor de aardappeltelers en als je hier in de buurt de maïsvelden ziet, dan is er echt water nodig, want op sommige velden is de maïs al aan het verdrogen. Volgens een weerman moet het zeker drie dagen achtereen regenen om aan de behoefte te voldoen.
Iedere morgen en avond moet ik sproeien om het mos en de andere beplanting in leven te houden. Met het mos gaat het momenteel niet al te best. Wat wil je ook als de zon er de hele dag op staat te branden met temperaturen van 28 tot boven de 30 graden de laatste weken.  Ook de bonsai krijgen in de morgen en avond een grote hoeveelheid water. Ook de vijver wordt menigmaal voorzien van vers leidingwater. Dit wordt er met kracht ingespoten, zodat het vijverwater een extra zuurstofimpuls krijgt. Met onze koi gaat het prima. Vanmorgen heb ik wat waterplanten weggehaald en de vijver ziet er zo weer wat netter uit. De jonge koi laten zich ook steeds vaker zien, vooral de jonge Asagi eet zo nu en dan mee met de groten.

Donderdag 10 augustus 2006:
Na 22 juli is het hier in Nederland nog steeds tropisch gebleven. Een vier weken durende hittegolf was het resultaat. Maar vanaf begin augustus is het langzaam omgeslagen. De nodige regen is gevallen en de temperatuur is gedaald naar normale waarden voor Nederland. Dat de regen haar vruchten heeft afgeworpen is te zien in onze tuin. Alles staat er weer fris en groen bij. Behalve een deel van het mos dat de hele dag in de brandende zon heeft gestaan. Een groot gedeelte hiervan ziet er dor en verbrand uit. Of het ooit nog weer groen wordt is afwachten en anders moeten er in het najaar maar enkele nieuwe stukken in gezet worden. De azalea's, bamboe en de blauwe regen zijn de laatste weken behoorlijk gegroeid en hebben dus een flinke snoeibeurt gehad. Zoals op de foto te zien is, bloeit de Wisteria (Blauwe regen) dit jaar voor de 2e keer. Door de vele regen van de afgelopen week is de PH-waarde van het vijverwater te laag (zuur) geworden. Het water is dan niet meer helder en een beetje bruin van kleur. Toevoeging van Maerl lost dit probleem weer op. Ik gebruik altijd Maerl in korrelvorm (grit) omdat dit naar de bodem zakt en niet zoals het poeder dagenlang op het water blijft drijven.
Zo.....nu eerst een paar weekjes vakantie houden en de zorg van de tuin etc. overlaten aan onze oudste zoon.

(5 weken later....)Woensdag 13 september 2006:
Nadat augustus (vakantietijd in Nederland) is bestempeld als de natste augustusmaand van de afgelopen honderd jaar hebben we momenteel weer te maken met een bijna hittegolf. En dat nog wel in september!  De laatste drie dagen hebben we hier in Rijssen temperaturen gemeten van boven de dertig graden. De tuin en bonsai zien er goed uit en ook de koi zijn goed gezond. In de vakantie las ik dat er de laatste tijd heel veel liefhebbers te maken hebben met sterfte onder de koi, maar gelukkig blijft ons dit (nog) bespaard.

Maandag 26 maart 2007:
Het is alweer een half jaar geleden dat ik wat heb geschreven in het verslag. Eigenlijk valt er over de achter ons liggende periode ook weinig te schrijven. Wel ben ik van mening dat het jonge broed van twee jaar geleden niks anders is dan jong boed van de rietvoorns. Helaas!!
Afgelopen zaterdagnacht is de zomertijd ingegaan. Het lijkt wel of de natuur zich hier direct op heeft aangepast, want het weer is vandaag echt bijna zomers te noemen. Tenminste, in vergelijking met de afgelopen tijd.
Maar laten we niet klagen, we hebben geen overlast van sneeuw gehad en ook van matige tot strenge vorst is afgelopen winter geen sprake geweest.
Gunstig voor de tuin, bonsai en koi. Maar weer ongunstig voor de schaatsliefhebbers onder ons.

Vrijdag 6 juli 2007:
De vorige keer (26 maart) schreef ik dat de zomer was ingegaan. 
Helaas hebben we van de echte zomerse temperaturen maar een paar weekjes kunnen genieten, want momenteel is het bar en boos.
De laatste twee weken heeft het (bijna) elke dag wel geregend en sommige dagen kwam het zelfs met bakken uit de lucht. Jammer voor al die mensen die hun vakantie nu in Nederland doorbrengen.
Ondanks dat ik vreselijk gehecht ben aan al mijn bonsai heb ik er onlangs toch nog twee verkocht.
Eigenlijk zag je door het grote aantal bomen niet meer het mooie en schone van de individuele boom.
Vandaar dat ik er een paar van de hand doe.
De larix, hiernaast afgebeeld, is verkocht aan een beginnende liefhebber uit Noord Holland en een Chamaecyparis is naar Duitsland gegaan. Twee prachtige bomen, waar de nieuwe eigenaars nog lang plezier van kunnen hebben.
Voordeel van verkoop is natuurlijk ook dat er weer wat plekjes vrij komen om eventueel weer nieuwe creaties neer te zetten.
Maar voorlopig nog maar niet. Ten eerste kunnen er nog enkele verhuizen naar een nieuwe liefhebber en ten tweede willen we  eerst gaan genieten van een paar weekjes vakantie.
Ik wens een ieder een fijne vakantie toe en heel veel geluk en plezier met de bonsai-, koi- of tuinhobby.

Zaterdag 22 september 2007:
Op 22 juli 2006 schreef ik het volgende: "Na langdurige observatie van het broed dat in de vijver is geboren is het nu bijna met 100% zekerheid te zeggen dat het rietvoorns zijn. Dus hebben de enkele overgebleven rietvoorns, die dus zeven jaar geleden onze vijver bevolkten, kans gezien om zich voort te planten".
Nu, meer dan een jaar later, kan ik u vertellen dat het jonge broed van meer dan 250 stuks in onze vijver dus wel degelijk rietvoorns waren.  Ik schrijf WAREN, want ze zijn niet meer in het land der levenden. Tijden lang hebben we geprobeerd om de jonge vissen uit onze vijver te verwijderen. Dagenlang heb ik met een hengel op de vlonder gezeten om de visjes te vangen. Een vijftal heb ik aan de haak kunnen slaan, maar doordat de nieuwsgierige koi ook wel eens wilden weten hoe die kleine stukjes brood aan dat lijntje smaakten moest ik hiermee stoppen. Voor je het weet heb je een kolossale koi van enkele kilo's aan de haak geslagen en dat is natuurlijk niet de bedoeling.
Met een schepnetje poeren was ook geen optie. Tja en dan zit je nog steeds met honderden rietvoorntjes in je koivijver. Totdat ik op een dag in juli een helder idee kreeg. Het was wel niet zo fair tegenover de voorntjes. Maar ik had toch ook niet om hun aanwezigheid gevraagd? Dus ging ik in mijn kennissenkring eens informeren of iemand een klein snoekje voor me wilde vangen. U raadt het natuurlijk al? Deze roofvis moest mij verlossen van het ongewenste quotum aan voorns in mijn vijver. Niet lang daarna kreeg ik "via via" een snoekje van zo'n twintig centimeter in mijn bezit.
En nu, na enkele maanden van snoepplezier kan de snoek wegens zijn bewezen diensten; het verorberen van zo'n 250 kleine rietvoorns, zijn verblijf in onze vijver inruilen voor één van de vele buurtvijvers die Rijssen rijk is.
Zijn lengte en buikomvang zijn tijdens zijn logeerpartij in onze vijver rijkelijk toegenomen en nu mag hij proberen om elders zijn buikje rond te eten.


Vaak krijg ik de vraag hoeveel jonge koi ik heb overgehouden van het broed van 2005.
Ik kan hier hier kort over zijn: maar één.
Op 21 april van vorig jaar schreef ik: "Eentje ziet er nu prachtig uit en dat is natuurlijk al meer dan waar we in het begin op gehoopt hebben".
Van de acht die uiteindelijk vanuit het aquarium waren overgeplaatst in de vijver is alleen een Asagi overgebleven. De anderen leken meer op broed van goudvissen dan dat ze ook maar enige uitstraling hadden van koi. We hebben ze dan ook weggegeven en zwemmen nu in een andere vijver rond.



Al met al hebt u kunnen lezen dat onze eerste koikweek dus niet echt geslaagd is.
Maar we laten de moed niet zakken en proberen het gewoon opnieuw.
 

Woensdag 20 augustus 2008:
In ons aquarium zitten nu zo'n twintig jonge koi waarvan de kleinste vier centimeter en de grootste ongeveer zeven centimeter zijn.
Hier ziet u een foto van het jonge broed van 2008.
De soorten zijn dit jaar onder andere: Kohaku en Showa.
 

Vrijdag 29 augustus 2008:
Het jonge broed van begin juni 2008 doet het op dit moment uitstekend.
Ze krijgen nu het zogenaamde 'Baby Food' wat bestaat uit  zeer fijne korreltjes (pellets) die direct naar de bodem zinken. Hierdoor hoeven de jonge koi niet naar de oppervlakte te komen. Dit is ook een natuurlijker manier van voeren en ondervindt de babykoi hierdoor minder stress.
Dit voer wordt zo'n zesmaal per dag in kleine beetjes gevoerd.
Vanaf vorige week krijgen ze twee keer in de week een zakje levende watervlooien en vandaag ben ik begonnen met het voeren van wat fijn gemaakte gedroogde rode garnalen. Nadeel van dit voer is dat het maar heel langzaam naar de bodem zinkt en hierdoor gedeeltelijk in het filter belandt. De volgende keer als ik ze weer garnalen geef zet ik even het filter uit.
Ook heb ik enkele korrels kleurvoer fijngemalen en dat was ook in een mum van tijd in de gulzige magen van de jonge koi verdwenen. (voer foto links)
De Kohaku's krijgen op hun witte ondergrond al wat meer oranje/rode tekening en de Showa's krijgen ook steeds meer rode en witte vlekken op de zwarte ondergrondkleur.
Een exemplaar waarvan ik dacht dat het misschien wel een Tancho zou worden kleurt behalve de rode stip op zijn kop ook al van alle kanten orange/rood op de witte ondergrond. Misschien toch nog een Tancho-Kohaku? Dat zou natuurlijk ook geweldig zijn.
 

Woensdag 3 september 2008:
Het jonge broed groeit als kool. Geregeld krijgen ze nu naast het Baby voer wat gedroogde garnaaltjes die ze nu 'pakken' vanaf het wateroppervlak. Binnen enkele minuten zijn ook deze verorbert en hoeft het filter dus ook niet te worden uitgezet. Het licht vermalen kleurvoer wordt nu ook dagelijks gevoerd. De korrels worden niet meer zo heel fijn gemalen want de grotere delen kunnen ook al door de steeds gulziger wordende koimondjes worden opgenomen.
Vanmiddag heb ik een partje van een sinasappel als extra vitaminevoer gegeven. Even keken ze wat schichtig naar het oranje geval wat daar boven in het water dreef, maar als eenmaal één schaap over de dam is........
Het is prachtig om te zien hoe ze het vruchtvlees met zo veel mogelijk tijgelijk aanvallen, alsof ze in dagen niet wat gegeten hebben. Na ons avondeten is er weinig meer over van het ⅛ deel van de sinasappel.



Zaterdag 20 september 2008:
Je ziet ze met de dag groter worden. Vooral de mensen die een paar dagen de jonge vissen niet hebben gezien zeggen dat ze flink groeien.
Wat wil je ook. Ze krijgen volop voer wat varieert van Baby Food, gedroogde garnalen, partjes sinasappel, slablaadjes tot fijn gemalen koivoer. De grootste krijgen zelfs al de volle korrel naar binnen.
Ik denk dat de grootste nu ongeveer acht centimeter zijn, maar dat kan ook groter zijn omdat het moeilijk te meten is. Misschien dat ik binnenkort, tijdens het verversen van het water, er één uithaal en de werkelijke lengte ga meten. 
Ook krijgen ze wekelijks twee zakjes levende watervlooien. Door het stevige voeren is het noodzaak dat de filters om de twee dagen schoongemaakt moeten worden.
In het begin ververste ik ook het water bijna in zijn geheel, maar doordat de vissen hiervan enige stress vertoonden ververs ik zo nu en dan een kleine hoeveelheid door leidingwater.
Een luchtsteentje zorgt voor de nodige zuurstof en de warmteregelaar houdt het water op een constante temperatuur van 21 graden C.
Tot nu toe is er nog geen enkele vis doodgegaan, maar twee exemplaren blijven wat groeien betreft achter en vertonen een kleine afwijking bij de bek. Waarschijnlijk zullen deze twee het niet overleven. Afwijkingen aan de lichaamsbouw, kieuwdeksel en eetgedrag komen veelal pas naar voren als de visjes zo'n drie maanden oud zijn.
Maar we mogen niet klagen, want de rest (circa 18 stuks) zien er qua lichaamsbouw heel goed uit. Van het kleurenpatroon valt nog weinig te zeggen, want dat veranderd bij de meesten nog wekelijks.
 

Donderdag 25 september 2008:
Gisteren heb ik één van de grootste exemplaren opgemeten en het blijft me verbazen hoe snel de jonge koi in de laatste vijf weken zijn gegroeid. Waren ze op 20 augustus nog zo'n 7 centimeter, dan kan ik nu vertellen dat het oranje exemplaar (onderin op de bovenste foto) exact 12 centimeter is. Ook de licht gekleurden (Kohaku) en de driekleurige Showa's hebben ongeveer de zelfde lengte.
Helaas gaat er hier ook wel eens iets mis, want maandagmorgen zag ik één van de  Showa's op de grond liggen die uit de bak was gesprongen. Reanimatie mocht niet meer baten omdat de vis al de vorm had aangenomen van een gedroogde stokvis. Tja.... dat kan gebeuren als tijdens het extra beluchten van het water het deksel van het aquarium wat te ver openstaat.

Donderdag 7 oktober 2008:
Vandaag weer een meting gedaan tijdens het verversen van het aquariumwater en wat blijkt?  De lengte van de grootste exemplaren is weer met 2 centimeter toegenomen. Ze meten nu maar liefs 14 centimeter.
Ook de kleuren worden steeds helderder bij de driekleurige. Alleen de witte exemplaren die over een tijdje door moeten gaan voor Kohaku's vertonen bijna geen Hi (rood) kleur, maar ik heb goede hoop dat deze inkleuring binnenkort zal plaatsvinden.  De vissen zijn zeer levendig en eten al uit de hand.  Wekelijks krijgen ze hun porties watervlooien, gedrooge garnalen en soms vermalen, maar vaker de volle korrel kleurvoer. 
Bijna dagelijks krijgen ze een stuk sinasappel waarvan binnen een mum van tijd alleen de oranje schil nog over is.  De twee visjes die in de groei achterbleven (waarover ik schreef op 20 september) zijn toch ook aardig gegroeid. De afwijkingen zijn ook bijna niet meer zichtbaar, dus heb ik goede hoop dat ook deze twee het overleven.

Vrijdag 7 november 2008:
Vorige week heb ik  twee witte en twee oranjekleurige visjes naar de grote vijver verhuist. De groei van deze vier vissen was enorm en ze werden te groot voor het aquarium. In de buitenvijver voelen ze zich als een vis in het water en zwemmen er lustig op los. Doordat nu het water buiten al behoorlijk in temperatuur is gezakt wordt de bedrijvigheid in de vijver toch minder. Maar ik heb goede hoop dat deze vier het de komende winter wel zullen overleven.
De aquariumbewoners doen het ook nog steeds uitstekend. De grootste exemplaren  meten alweer 15 centimeter en eten volle 5 mm korrels kleurvoer en 2 mm korrels. Voor de kleinsten maal ik zo nu en dan nog wel wat korrels fijn en ook krijgen ze nog steeds het Baby Food. Ook voer ik dagelijks gedroogde garnalen.
Zo nu en dan krijgen ze nog een stuk sinasappel, maar niet dagelijks omdat deze lekkernij ook het water behoorlijk troebel maakt. Dus voorlopig maar iets minder vitamientjes, want ik heb geen zin om iedere week tot twee maal toe het water compleet te verversen.

Foto boven is 100% op ware grootte. Links: Baby Food 0,5 mm, midden: volledig koivoer 3 mm, rechts: kleurvoer 5 mm.

Maandag 14 april 2009:
Het is al weer een half jaar geleden dat ik iets geschreven heb over het koibroed van 2008. De visjes die ik in november vorig jaar heb uitgezet in de buitenvijver hebben hun leven helaas moeten beëindigen in de maag van een reiger. Op 1e Kerstdag zagen wij tijdens ons Kerstdiner plotseling een reiger in onze tuin landen. Het ging zo gemakkelijk dat hij hiermee in onze ogen wel ervaring moest hebben. Onze veronderstelling was juist, want bij het checken van de vijverinhoud bleek al snel dat de vier kleintjes niet meer van de partij waren.  Helaas dus! Maar niet getreurd, want de overgeblevenen in het aquarium deden wel goed hun best om te overleven. De anderen in de vijver, die de eetlust van de 'langnek' konden opheffen, hadden zich onder de vlonder genesteld, dus niet bereikbaar voor de gulzigaard.  (rechts: de pootafdruk van de reiger op onze besneeuwde vlonder) →
Een week of twee geleden heb ik zeven stuks overgezet naar buiten en ook zwemmen er een paar rond in de vijver van onze dochter.
Omdat het sinds een paar dagen bijna zomers is te noemen hier in Twente wordt er ook al weer voorzichtig gevoerd en ook de jonkies eten net zo gulzig van de korrels als de ouderen. Het is een lust om te zien dat alle vissen goed de winter zijn doorgekomen. Bij inspectie 2e Paasdag van het jonge broed is het bijna 100% zeker dat er een Tancho tussen zit. En nu maar hopen dat de vlek op de kop, die nu nog oranje van kleur is, over een tijdje mooi rood mag kleuren.

Ook hebben we sinds vorige week weer een drietal groene kikkers bij onze vijver gesignaleerd.
Een teken dat het voorjaar eindelijk is begonnen.
En ook de bos-anemoon staat weer volop in bloei.

 

Zaterdag 30 mei 2009:
Wat het weer betreft mogen we niet klagen de laatste weken. Temperaturen van boven de twintig graden komen vaker voor dan er onder. Dus kunnen we weer volop genieten van onze tuin en de vissen.
Op 14 april schreef ik nog dat alle vissen goed de winter waren doorgekomen, maar helaas hebben we zo'n drie weken geleden toch nog een pracht exemplaar van een driejarige Koromo niet kunnen redden van de dood.
Het broed van vorig jaar doet het nog steeds goed. De meesten zijn al 'handtam'. Een Shiro Utsuri (één van de mooiste exemplaren van de jonkies) heb ik al een paar dagen niet meer gezien. Dat hij dood is lijkt me bijna onwaarschijnlijk, anders had ik hem wel gevonden. Wie weet zit hij onder de vlonder of zouden we toch nog weer bezoek hebben gehad van de reiger?

                                         Hieronder zijn enkele exemplaren te zien van het broed uit 2008.

Zaterdag 13 juni 2009:
Vandaag is onze grootste steur van eigenaar veranderd. Het dier meet ongeveer 1 meter en 30 centimeter en is te groot geworden voor onze vijver. Ook zijn we er achter gekomen dat het speciale steurvoer ook gegeten wordt door onze Koi wat volstrekt niet gezond is voor deze vissen. Het is veel te vet en er zitten nog andere stoffen in verwerkt die de gezondheid van de Koi niet ten goede komen. Dus hebben we de knoop maar doorgehakt en deze steur (die alleen maar steurvoer wilde eten) verkocht. De kleine steur, die momenteel ook al zo'n 80 centimeter meet, heeft het speciale voer niet nodig. Dus kan deze wel blijven. Ook heb ik vandaag de 'TANCHO'  opgehaald bij van Keulen in Nijverdal. Deze vis had ik vorig jaar besteld toen Jeroen van Keulen in oktober vissen ging inkopen in Japan.  Een foto van de Tancho zal ik t.z.t. op de site plaatsen.
Hieronder de foto's van het vangen en overzetten van de steur in de vijver van Edwin.

      (het vangen door mijn zoon en zijn vrienden)                           (het overzetten in de vijver van Edwin)
         

Donderdag 25 juni 2009:
Helaas dit jaar geen paaigedrag geconstateerd bij onze Koi. Het is inmiddels alweer eind juni, dus zal het er ook wel niet van komen dit jaar. Of hebben we misschien op een vroege morgen het kuitschieten gemist?
Jammer, maar het is niet anders.
Zoals ik op 13 juni schreef zijn we een Tancho rijker in onze vijver. Het is een prachtdier, gezond en werd direct door de groep opgenomen. Zij (het is een vrouwtje) is inmiddels al behoorlijk tam en eet al uit de hand. Of de foto zien we de Tancho samen met een Sanke.
Inmiddels is het in Nederland lekker aan het zomeren. Hier in Rijssen staat de thermometer op 25.2 graden Celsius. De Noordoostenwind is alleen wat te hard, maar dat is eigenlijk het hele voorjaar hier in Nederland al het geval. Dat wordt vanavond weer volop sproeien en ook het waterpeil in de vijver is aan het zakken door deze schrale wind.
 

Donderdag 2 juli 2009:
Vorige week schreef ik dat het in Nederland lekker aan het zomeren was. Het woordje 'lekker' kan er inmiddels af, want het is eigenlijk iets te warm om het nog lekker te noemen.
Vanmiddag om tien over twee was het hier buiten 30,1 graden Celsius en binnen 26,8.
Na een ritje vanmiddag naar Apeldoorn gaf de thermometer in de auto zelfs nog een keer een buitentemperatuur van 33 graden aan. Nee, niet lekker. En voor de bonsai niet minder, want ze moeten nu in de morgen en avond van water worden voorzien.
De Wisteria (blauwe regen) bloeit inmiddels voor de tweede keer dit jaar. 
Het geeft weer een prachtige bloemenpracht, ook al zijn er nu minder bloemen dan in mei. →
Ook de ↑moeraswespenorchis  staat weer volop in bloei langs de waterkant en de hosta's ←beginnen ook langzaam in bloei te komen.
De slangebaard (Ophiopogon → planiscapus 'Nigra') staat al weer iets langer in bloei en de Cornus canadensis is alweer uitgebloeid en nu verschijnen de oranje besjes, die later in het jaar helderrood zullen worden.↓



Bijde Japanse Iris (Iris Ensata) is de bloeiwijze veranderd in enorme vruchtdozen die soms te zwaar worden voor de steel en in het water belanden. (zie onderstaande foto) Onder de vrucht is nog net een jonge Hi Utsuri te zien. Het is één van de weinige overblijvers van het broed van 2008. De Shiro Utsuri die ik op 30 mei al kwijt was is nog steeds niet gesignaleerd en zal wel gepakt zijn door een reiger.
Een ander prachtig jong dier (een Gin-Rin Sanke) trof ik laat op een avond aan op de vlonder.Deze jonge vis was waarschijnlijk iets te enthousiast en te ondernemend. Zijn laatste vliegles deed hem de das om en de duik op het droge heeft hij met de dood moeten bekopen. Zo hebben we nu nog twee Hi Utsuri, een Tancho (ik heb nog steeds de hoop dat de oranje vlek op de kop rood zal worden) en een iets minder mooie GinrinUtsuri.
 

Woensdag 15 juli 2009:
Vandaag was het weer warm in Twente. Vanmiddag gaf de thermometer 27.2 graden aan. Vorige week tot en met afgelopen weekend heeft het hier behoorlijk geregend en dat was nodig ook! Totaal stond er over deze periode 70 mm in de watermeter en dat is behoorlijk veel. Maar voor je het weet is het met de stevige wind zo weer aan de droge kant. Zoals ik op 25 juni ook al schreef staat er de afgelopen tijd een straffe schrale wind.
Vandaag zag ik de Breedbladige Wespenorchis voor het eerst in bloei staan en heb gelijk maar een paar foto's gemaakt en op mijn site www.entoshof.nl geplaatst. Dus meer foto's van 'wilde' orchideeën zijn te zien op mijn website van onze Japanse tuin.

Dinsdag 11 augustus2009:
Ik denk dat voor de meesten in Nederland de zomervakantie er inmiddels weer op zit.
Wij zijn vorige week teruggekomen van een fijne, maar heel warme vakantie in Toscane (Italië). Helaas vonden onze dochter en schoonzoon tijdens onze vakantie de jonge Tancho dood tussen het waterdrieblad liggen. Weer een jonkie van 2008 minder. En zo blijven er nog maar drie over.
Gisteren nog twee koi toegevoegd gekregen van een kennis van ons die zijn vijver weg doet.  Links: Ochiba Shigure en rechts:  Sanke.

Verder heb ik vandaag de website over mijn tuin, bonsai en vissen bijgewerkt. Ik heb de "niet" Japanse planten onderaan de plantenpagina gezet. Deze "niet" Japanse planten zijn zeer zeldzame inheemse planten die ik al jaren in mijn bezit heb. Toen ik zo'n acht jaar geleden mijn tuin veranderde in de huidige stijl moest ik er niet aan denken om deze prachtige planten weg te doen. De klokjesgentiaan, bosanemoon en diverse orchideeën misstaan in zijn geheel niet in onze Japanse tuin.  Kijk en geniet van deze prachtige planten op de planten-pagina van mijn tuinsite.

Zaterdag 12 september 2009:
De drie overgebleven visjes van het broed uit 2008 doen het goed. De twee Hi Utsuri en de Ginrin Utsuri groeien minder snel dan toen ze nog in het aquarium zaten, maar toch ben ik niet ontevreden.
De kleur van de twee Hi's wordt steeds voller, maar het rood mag van mij iets feller rood worden. Ook het Sumi (zwart) begint aardig de kleur te krijgen die de vissen perfect kunnen maken.
De Ginrin Utsuri blijft qua groei ietsje achter op de andere twee, maar dat is niet verontrustend. Ook deze vis is wel een aanwinst te noemen in onze vijver, ook al is het zwart nog veel te flets. Maar ook dat heeft zijn tijd nodig.

Wordt vervolgd.